دیدگاه

زمانی که اجازه نمایش به فیلم سنتوری آخرین اثر کارگردان بزرگ و مشهور سینمای ایران داده نشد برای اهالی سینما مثل روز روشن بود که دوره جدیدی از محدودیت ها و فشارهای بی منطق در راه است آنهایی که سنتوری را دیده اند این فیلم را بهترین کار مهرجویی ارزیابی می کنند آنچه برای سنتوری اتفاق افتاد پایان کار نبود بلکه شروع روندی بود که بر اساس آن نوعی تنگ نظری و سلیقه محوری در تولید آثار سینمایی متداول گردید که ادامه آن می تواند تولیدات سینمایی را با موانع جدی مواجه ساخته و باعث رکود و کسادی صنعت سینما شود. تقریبا از همان ابتدای به روی کار آمدن دولت نهم عده ای افراد رادیکال با تفکرات قشری که هرگز در دولت اصلاحات جایگاهی نداشتند دست به کار شدند و با عناوینی از قبیل منتقد ، کارشناس سینما ، کارگردان و .... معاونت سینمایی وزارت ارشاد را شدیدا تحت فشار قرار دادند تا در سیاست های سینمایی آن وزارتخانه تجدید نظر شود و تولیدات سینما بر اساس سلائق و باورهای یک گروه خاص و نه آحاد مردم انجام گیرد. به هر صورت انتقادهای وارده به نحوه مدیریت و عملکرد آقای جعفری جلوه معاونت سینمایی وزارت ارشاد که از مدیریت شبکه اول سیما به وزارت ارشاد نقل مکان کرده بود به قدری بالا گرفت که شایعه استعفا و یا برکناری وی تا مدت ها در محافل فرهنگی شنیده می شد. اما او ماند و در یک سال اول کارش تلاش کرد که حمایت سینماگران را با خود همراه سازد تا به تدریج در فضایی آرام بتواند سیاست های تازه را عملی کند. بنابر این گام اول با توقیف سنتوری برداشته شد و سپس در گام دوم آن گونه که پیش بینی می شد مسئولان سینمایی هر آنچه را که در مدت حدود 5/2 سال گذشته نتوانستند در سینمای ایران اجرا کنند با شتاب زیاد در جشنواره امسال فیلم فجر انجام دادند. همین امر صدای اعتراض بسیاری از دست اندرکاران و اهالی سینما را برانگیخت ولی مسئولان امور سینمایی کشور بی توجه به خواسته ها و نظریات اهل فن جشنواره امسال را به گونه ای برگزار کردند که فقط به مذاق عده یا گروه خاصی خوش آید.
کج سلیقگی ها باعث گردید جشنواره بیست و ششم فجر از فیلم های قابل اعتنایی مانند خاک آشنا تازه ترین ساخته بهمن فرمان آرا یا دایره زنگی اولین کار بلند پریسا بخت آور همسر اصغر فرهادی چهره نام آشنای سینمای ایران محروم شود با وجود این که هر دو فیلم مجوزهای لازم را از ارشاد دریافت کرده بودند و هیچ ایراد قانونی نداشتند ولی مسئولان جشنواره، نمایش هر دو فیلم را منوط به انجام تغییرات بسیار در فیلم و یا انجام سانسور کردند! که مورد موافقت تهیه کنندگان این فیلم ها قرار نگرفت و به ناچار جلوی نمایش این فیلم ها گرفته شد. هر چند جشنواره امسال پایان پذیرفت و برگزیدگانش را شناخت، ولی سوالی که در این خصوص مطرح می شود این است که با سیاست های جدید و سخت گیرانه وزارت ارشاد، سینمای ملی ایران به کجا خواهد رفت؟ و آیا استمرار روش کنونی ، سینماگران برجسته کشور را از فعالیت های هنری دلسرد و یا منصرف نخواهد کرد؟ مگر به جز این است که همین سینمای نجیب تا چند سال پیش در جشنواره های معتبر بین الملل خوش می درخشید و موجب افتخار و اعتبار ایران زمین می گردید؟
به نظر می رسد در وضعیت کنونی بخش عمده ای از اهالی سینمااز روی میل یا اکراه به تلویزیون کوچ خواهند کرد و عطای سینما رابه مدت نامشخص به لقایش می بخشند. مجموعه این اتفاقات ضربه مهلکی را بر پیکره سینمای ایران وارد خواهد ساخت که جبران ان دشوار می باشد .
ادامه مطلب ...-->