عشق را می فروشند. عشق را می خرند. پشت ویترین های قرمز شهر گویی که عشق در قلب های کاغذی و عروسک های قرمز پارچه ای پدیدار می شود، همه جا قرمز است از خیابان گرفته تا پیاده روها و هدایایی که می خواهی بخری ، هرچه در کنار خیابان ها قدم می زنی دست فروشانی را می بینی که عروسک های رنگارنگ وارداتی را به حراج گذاشته اند و مغازه هایی برای چند روزی سود بیشتر ویترین های خود را با عروسک و جعبه های شیرینی به شکل قلب چیده اند. این روزها روز ولنتاین است یا روز عشاق، ولنتاین که به سمبل عشق شهرت یافته فردی است که سال ها پیش در گذشته و مقبره اش در هشتاد کیلومتری رم واقع شده است. در کشور ما امسال تعدادی از پسران جوان برای خرید کادوی ولنتاین به سراغ عروسک های موش می روند و دختران عروسک های قوچ را انتخاب می کنند، هدیه ولنتاین مختص به پسران و دختران جوان نمی باشد بسیاری از افراد میانسال و پیر هم برای تهیه کادو به مغازه ها می روند و عطر و ادوکلن انتخاب می کنند خرید شکلات ها با انواع مارک های خارجی از دیگر برنامه های ولنتاین است که توسط جوانان انجام می گردد، اگر چه جشن غیر رسمی ولنتاین و خرید هدایای این روز خاص مساله ناهنجاری به نظر نمی آید و سخت گیری خاصی در این زمینه صورت نمی گیرد، کارشناسان در این خصوص نظریات مختلقی دارند :
گروهی اعتقاد دارند که برگزاری جشن هایی مثل روز ولنتاین از مصادیق بارز تهاجم فرهنگی است و حاکی از نفوذ غرب به داخل کشور و به خصوص در میان قشر جوان ماست. این گروه می گویند کار به جایی رسیده که جوانان ما این روز را همانند روزهای عید جشن می گیرند و هدیه می دهند، مخالفین این برنامه متولیان فرهنگی کشور را به علت فقدان تبلیغات روشن و کم کاری و اهمال مسئول می دانند و تاکید دارند که عملکرد ضعیف دستگاه های فرهنگی موجب شده که عده ای جوان هویت ملی خود را فراموش کرده و جذب فرهنگ ملل دیگر از جمله غرب شوند که ادامه این روند نگران کننده بوده و خود باختگی در سطح وسیع باعث افول یک ملت می شود. این گروه به جای پیدا کردن راه حل های منطقی و معقول به د نبال مقابله شدید با چنین پدیده ای می باشند.
اما دسته دیگری می گویند اگر جوانان ما از روز ولنتاین تقلید می کنند و جشن می گیرند دلیلش این است که مسئولان اجرایی در حوزه فرهنگ به مقوله شادی ها و تفریحات سالم بها نمی دهند و اسطوره های ملی را به نسل جوان نشناسانده اند، آنها همچنین بر این باورند که توسعه رسانه ها و ماهواره سبب گردیده جشن ولنتاین در جریان جهانی شدن از مرزهای جغرافیایی خارج شده و در فرهنگ جامعه کشور ما هر چند به عنوان یک جشن غیر رسمی اما به شکلی مرسوم ظاهر شود ، چنان چه می خواهیم جوانان ما از پدیده های فرهنگ غربی الگوبرداری نکنند و به سمت و سویی نروند که با فرهنگ اصیل ایرانی منافات دارد باید به دور از جهل و تعصب چاره ای بیندیشم. مسلم است که پاک کردن صورت مساله علاج کار نیست بلکه شناسایی روزها و ایام معادل ولنتاین در کشور متناسب با تاریخ و فرهنگ ایرانی ، اسلامی راهگشا خواهد بود.
به عنوان مثال روز ازدواج حضرت علی (ع) و فاطمه زهرا (س) معادل روز پیوند و دوستی است و سنت مبارکی است که باید در مورد آن تبلیغ زیادی صورت گیرید مسلما این روز زیبا و پرشکوه می تواند علاوه بر ایجاد شادی و شعف در میان نسل جوان و سایر اقشار مردم جایگزین مناسبی برای ولنتاین باشد، همچنین می توان روز 29 بهمن که در گاهشماری ایرانیان باستان به نام «سپندار مزگان» و یا روز عشق ثبت شده را احیا کرد، سپندار مزگان بیست قرن پیش از میلاد مرسوم بوده در حالی که ولنتاین در سه قرن پس از میلاد مطرح شده است و در گاهشماری تنها سه روز با هم فاصله دارند، سپندار مزگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می کنند و چه زیبا و غرور آفرین است که در ایران ما جشن ها و اعیادی برگزار شود که تعلق ویژه به فرهنگ ایرانی دارد.
