بدون شک وزارت آموزش و پرورش به دلایلی از قبیل گستره مخاطبان ، تخصصی بودن موضوعات ، تنوع و حجم مسایل و مشکلات، تعداد کارکنان و جمعیت دانش آموزان ، محدودیت های بودجه ، کارکردهای ویژه فرهنگی و نقش آن در جامعه پذیری و تربیت نسل آینده مجموعه ای عظیم و پیچیده است و بنابر این کسانی می توانند عهده دار مدیریت عالی این دستگاه گردند که از نبوغ و استعداد فوق العاده ای برخوردار باشند. امری که متاسفانه در سالیان اخیر مورد غفلت قرار گرفته و عدم گزینش افراد لایق و کاردان در راس وزارت آموزش و پرورش چه در دولت هشتم وچه در دولت نهم زمینه ساز انبوهی مشکلات ریز و درشت در نهاد تعلیم و تربیت کشور شده است.
پس از روی کار آمدن دولت نهم نگاه همه فرهنگیان متوجه گزینه پیشنهادی ریاست جمهوری به مجلس جهت تصدی وزارت آموزش و پرورش شد ، آنان امیدوارانه منتظر بودند تا اولین وزیر آموزش و پرورش در دولت نهم و تیم همراهش آموزش و پرورش متلاطم را به ساحل امن رهنمون سازند، اما دیری نپایید و مجموعه عملکردهای ضعیف به علاوه مدیران ناتوان و بی برنامه و فاقد مقبولیت همه امیدها را به یاس مبدل ساخت و به این ترتیب آقای محمود فرشیدی با خاطراتی تلخ با پست وزارت وداع کرد و رفت. سرانجام بعد از ماه ها بلاتکلیفی این بار قرعه به نام آقای علیرضا علی احمدی رئیس سابق دانشگاه پیام نور اصابت کرد تا او سکان هدایت و راهبری بزرگ ترین نهاد تعلیم و تربیت کشور را در اختیار گیرد. بسیاری اعتقاد دارند که وی به دلیل همراهی و رفاقت طولانی و نزدیک با رئیس جمهور و پشتوانه حمایت آقای احمدی نژاد می تواند سیستم آموزش و پرورش کشور را متحول ساخته و این سازمان را سامان دهد ، گروهی نیز بر این باورند که چون او خارج از بدنه آموزش و پرورش انتخاب شده بر مشکلات آشکار و پنهان این نهاد اشراف نداشته و مدت ها زمان می برد تا بتواند بر اوضاع نابسامان فعلی تسلط یافته و برنامه های خود را عملی سازد. صرفنظر از نوع قضاوت و داوری های صورت گرفته، آن چه تاکنون از سوی وزیر جدید آموزش و پرورش به عنوان برنامه اعلام شده پروژه هایی زمان بر است که نتایج آن در دراز مدت مشخص خواهد شد بعنوان مثال تحول در نظام آموزشی ، تفکیک جنسیتی کتاب های درسی ، ایجاد تنوع در واحدهای آموزشی و یا نحوه اداره مدارس کشور توسط دولت و ... امکان اجرا در کوتاه مدت نخواهد داشت. مجموعه این عوامل موجب گردید سیستم آموزش و پرورش دچار روزمرگی شود و انگیزه و نشاط جای خود را به رخوت و ایستایی دهد. د ر حالی که در آستانه بهار قرار داریم ولی تعلیم و تربیت کشور روزهای سردی را تجربه می کند که برا ی حیات آن به شدت مضر می باشد، مواردی از قبیل عدم پرداخت مطالبات فرهنگیان ، فقدان انگیزه ، وجود عده ای مدیران ضعیف و ناکارآمد درصف و ستاد ، اعمال تبعیض و ضعف در سازماندهی فقط بخشی از مشکلاتی است که آموزش و پرورش کشور از آن رنج می برد و وزیر جدید باید در کوتاه مدت برای رفع آن چاره ای بیندیشد تا امکان اجرای برنامه های اساسی و اولویت دار فراهم گردد.