مقایسه رفتارهای زنان و مردان ایرانی

تصور کنید که یک خانم و آقا از مهمانی بر می گردند. اگر شما درباره آن مهمانی از مرد سوال کنید به دلیل این که یک دید کلی از وقایع اطراف خود دارد ، حرف زیادی برای گفتن و تعریف کردن نداشته و شاید فقط بتوان از بحث های سیاسی که رد و بدل شده یا در مورد تورم و گرانی کالاها یا مسابقات ورزشی اطلاعاتی اندک به دست آورد. در حالی که یک خانم ممکن است برای مدتی در مورد آن چه در مهمانی گذشته و کوچک ترین وقایع آن صحبت و به تحلیل بپردازد.
گروهی از مردان و زنان که مشغول تماشای برنامه طنز هستند را در نظر بگیرید، مردها با کمی حرف خنده دار به هیجان آمده و معمولا با صدای بلند می خندند ، اما زنان در این موقعیت رفتار کنترل گرایانه از خود نشان داده و گاهی منتظرند این برنامه که از نظر آنان بی مزه و وقت تلف کن است ، زودتر تمام شود. این وضعیت در مورد تماشای فیلم های ملودرام متفاوت است اشک از اواسط فیلم در چشمان زنان نمایان می شود و شاید تا انتهای داستان با دنبال کردن شخصیت نگون بخت فیلم ادامه یابد، در این گونه موارد مردان به طور معمول دو حالت دارند یا برای پر شدن اوقات فراغت خود و سرگرم شدن به تماشای فیلم می نشینند و یا از اواسط فیلم بی قرار شده و شخصیت زن داستان را متهم به مظلوم نمایی کرده و ترجیح می دهند به حساب و کتاب جیب خود بپردازند.
در موقع خرید مواد غذایی زن به آشپزخانه و به خصوص یخچال خانه نگاه می کند و لیستی از اقلامی که تمام شده و یا در حال تمام شدن است تهیه نموده و در هنگام خرید با حوصله و وسواس خاصی کیفیت آن را بررسی کرده و اقدام به خرید می نماید. در حالی که مرد هنگامی که متوجه شود یخچال خانه از مواد غذایی مورد علاقه او خالی شده به فکر خرید می افتد و در حین خرید هر چیزی که بیشتر با ذائقه اش و مهم تر از آن با پولش سازگار باشد به سرعت می خرد و از انتخاب خود لذت می برد.
زمانی که یک خانم راه را گم می کند ، به راحتی با این موضوع کنار آمده و از اولین کسی که سر راهش قرار گیرد کمک می خواهد. در نقطه مقابل یک آقا دوست ندارد که بپذیرد که اشتباه کرده و آن را دلیل ضعف خود می پندارد، بنابر این ترجیح می دهد خودش با تحمل سختی و مشقت مسیر درست را پیدا کرده و از احدی سوال نکند.
زنان در مقایسه با مردان حسابگر هستند، وقتی در رستوران به جمعی از مردان صورتحساب داده می شود به سرعت سهم خود را حتی اگر بیشتر نیز باشد روی میز می گذارند. در حالی که اگر این صورتحساب به خانم ها داده شود با دقت هر چه تمام تر و حتی با استفاده از ماشین حساب سعی می کنند سهم دقیق خود رامحاسبه کنند حتی اگر این کار مدتی طول بکشد.
خانم ها عادت دارند موقع صحبت کردن با تلفن خصوصا وقتی پشت خطی اقوام و یا دوستانشان باشد دقایقی طولانی را صرف کنند، به طوری که چنان گرم صحبت می شوند و از هر دری سخن می گویند که هیچ کس نمی تواند آنان را مجبور به قطع مکالمه نماید مگر این که بوی سوختگی غذا به مشامشان برسد و با گفتن جمله (ای وای خدا مرگم بده) ناچار به خداحافظی اجباری شوند و یا این که زنگ خانه یا آپارتمان به صدا در آیدوبرایشان مهمان عزیزی آید.
اما مردها ذاتا عادت ، علاقه و یا مجالی برای گفتگوهای تلفنی آن هم از نوع طولانی اش ندارند ، مگر این که مصلحتی در کار باشد مثلا پشت خطی خانمشان باشد یا فردی که از او پولی طلب دارند که نمی دهد و یا این که برعکس از کسی پولی به صورت قرضی بخواهند که مجاب کردن آن فرد مقدمه و موخره خاص خود را می طلبد.
مقایسه رفتارهای زنان و مردان ایرانی یک مبحث طولانی با سوژه های متنوع است اگر از این بخش خوشتان آمده در فرصت های بعدی ادامه خواهیم داد.
Image and video hosting by TinyPic