گل های بی بو و مردم بی روح

کارشناسان محیط زیست معتقدند گل های تهران به دلیل حجم آلاینده ها به تدریج عطر و بوی خود را از دست می دهند و دیگر حشرات جذب آنها نمی شوند. مطالعات انجام شده نشان می دهد آلودگی هوا عطر طبیعی گل ها را از بین برده و موجب انقراض آنها می شود از این رو زمانی که گل ها و گیاهان عطر طبیعی خود را از دست بدهند دیگر قادر به جذب حشرات منتقل کننده گرده های گل ها مثل زنبورها نخواهند بود و در چنین شرایطی است که گیاهان رفته رفته از بین می روند. امروزه هر کسی از مشاهده فضای سبز شهر تهران متوجه کم شدن عطر گل ها می شود در حالی که در محیط های روستایی و شهرهای کوچک این عطرها به مراتب تندتر و خوشبوتر است ، پژوهشگران آلودگی هوا را علت اصلی این تغییرات و تفاوت ها می دانند و می گویند چنان که این روند ادامه پیدا کند گل های تهران دیگر عطر و رنگ طبیعی نخواهند داشت و این نشانه ی آغاز یک فاجعه در اکوسیستم طبیعی است. در این شهر اوکالیپتوس ها را دیگر نخواهیم دید شاید مرگ بنفشه ها و داوودی ها هم نزدیک باشد. آن چه باعث می شود گل ها و گیاهان معطر و خوشبو گردند ناشی از یک سری فعالیت های درون گل است و زمان که مواد آلاینده روی گلبرگ ها می نشینند در قسمتی که رایحه گل از آن متصاعد می شود تغییر به وجود می آید و گاه علاوه بر از بین رفتن عطر گل موجب بد بو شدن گل هم می شود بنابر این درختان و گل ها که در محیط های شهری تهران برای جذب دی اکسید کربن و تعدیل هوا کاشته می شوند نه تنها تحمل آلاینده ها را نداشته بلکه دچار ضعف و زوال شده و به سرعت طراوت و زیبایی خود را از دست می دهند. بر اساس اظهارات مدیر طرح جامعه کاهش آلودگی هوای تهران ، آلودگی هوا سالانه موجب کاهش عمر 9900 تهرانی می شود و روزانه تنها 9 تا 12 میلیون لیتر بنزین در تهران مصرف می گردد که این امر به منزله انفجار بمب 8 هزار تنی بنزینی است که بیماری شهروندان تهرانی و کاهش عمر آنان را به همراه دارد. با ادامه وضعیت موجود و عدم اقدام قاطع مدیران، مردم تهران با چه سرنوشتی مواجه می شوند؟ هنوز دلخوشی و تفریح بخش بزرگی از شهروندان تهرانی استفاده از فضاهای سبز و پارک هاست. وقتی که گیاهان در تهران بیمار می شوند یعنی انسان ها دیگر نمی توانند سالم بمانند، از ابتدای خلقت بین طبیعت و انسان پیوندی عمیق و ناگسستنی وجود داشته است، اما افسوس که در شرایط فعلی انسان ها خواسته یا ناخواسته حیات گل ها و گیاهان را در هوای سربی تهران تهدید می کنند و موجب مرگ تدریجی آنها می شوند. اگر طبیعت از مردم تهران گرفته شود دیگر چه برایشان می ماند؟ مردمی خسته و عصبی که به خاطر مشکلات اقتصادی و ... رمقی برایشان نمانده به کجا پناه باید ببرند تا بتوانند برای دقایقی کوتاه هم که شده تجدید قوا و تمدد اعصاب نمایند . متاسفانه سال هاست که مسئولان مربوط عادت کرده اند تا به هشدار کارشناسان و متخصصان کم توجهی با بی توجهی نموده و به جای پرداختن به مشکلات جدی مردم و جامعه، وقت و نیروی خود را صرف مسایل کم اهمیت و دست چندم کنند. موضوعاتی از قبیل ترافیک، آلودگی هوا، آلودگی صوتی، ساخت و سازهای بی رویه و توسعه نامتوازن شهری با وجود اهمیت شان این شبهه را تقویت میکند که رسیدگی وچاره اندیشی نسبت به این موارد هیچگاه جدی گرفته نشده یا اراده ای برای رفع آنها وجود ندارد. نتیجه اهمال و بی برنامگی مسئولان ذیربط باعث بیماری مشترک و مرگ زود هنگام همه موجودات زنده می شود و این گناهی بزرگ و نابخشودنی است.